Zonnebloemen

Tuesday Blues

Snij de ander eens aan als een taartstuk. De tong is toch net een taartenschepper? ’t Loopt vol pâtissiers met sigaretten, vraag hen eens de weg, vraag hen eens op hun rolex te kijken. Kijk, ’t is tien uur dertig, nog tien minuten voor de tram komt. Ge gaat nog net de trein halen. Miljaar ’t is koud! (De maan, net de gekartelde punt van een slagroomspuitzak) Kom, vertel wat over uw leven, een zinvolle anekdote, een allegorietje, krieken on the rocks met een schuitje bombai gin. In het slechtste geval zal ik u gek verklaren, ik het beste geval zien we elkaar toch nooit meer terug. Wat zeg je? Te voet? Maar waarom sta je hier dan te wachten? Goed, loop dan weg, rare taartenvent. En je mag je sigaretten houden, die droge Tigra’s. Wanneer de tram vertrekt, begint het plots te waaien. De kabels dansen, ’t kraakt, de accordeon buigt naar links, ik zie pitalicht weerspiegeld in de ruiten.

Advertenties
Standaard

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s