Zonnebloemen

Parker & Manilla

Het had zo hard gestormd dat de schildpadden uit de vijver verdwenen waren. Ik zag het pas de volgende ochtend, toen ik hen wou gaan voederen. Parker! schreeuwde ik. Parker! Manilla! Kom terug! Ik zocht de hele tuin af, maar geen spoor van de twee reptielen. Daar stond ik dan, met mijn verroest Duyvis Andijvie blik vol korrels (5 euro 50 de kilo), voor een lege vijver. Ik nam een handvol en strooide maar wat uit over het water. Ik bedacht echter vrijwel meteen, dat het eigenlijk niet veel verschil uitmaakte of ze er al dan niet waren. Ik nam me voor Parker & Manilla, mijn dierbare niet-schildpadden, te blijven komen voederen, zolang ik hier woonde. Als ik goed keek kon ik ze op de duur zelfs weer zien zweven net onder het wateroppervlak, als twee gevlekte soldatenhelmen, een beetje afgeplat door de breking van het licht.

Advertenties
Standaard

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s