improvisatie, steampunk

Improvisatie op de tanden van David Bowie

Iedere vogel pikt zoals hij gebekt is – ocharme de kruisbek. Ik ken iemand die zijn verhemelte liet openschroeven om zijn everzwijnenbeet weg te werken. Als hij brood met hesp en kaas at, dan kon hij nooit alles in een hap doormidden bijten, er bleef altijd nog een lap kaas plakken op zijn kin. Kijk, ik vind het ook jammer dat ik geen creme brulee kan maken puur door naar de pudding te kijken, maar ik ga daarvoor toch geen bunzenbranders in mijn oogholtes laten monteren? ’t Zou proper zijn. Gaten boren in iedereen die ik aankijk, ik weet wel wie het zou mogen ontgelden. “Meneer de plastisch chirurg-mecanicien, ik wil graag in mijn buik een frigootje laten inbouwen, dan heb ik altijd fris bier binnen handbereik, en als het even kan ook nog een rasp op mijn rechterknieschijf, en een notenkraker achter mijn oor. Kan dat?” “U wilt met andere woorden een wandelend zakmes worden?” “Inderdaad, dan kan ik zonder zorgen gaan kamperen.” Dan kom ik wakker in een gerage in Rabat, op een brancard van bloed, olie en metaalschilfers. Ik zie de witte rug van de  chirurg-mecanicien, die zijn boor, tang, naalden en haakjes staat te wassen in een ketel chloorwater. Zijn hond slurpt wat van mijn darmen op de grond. “Dokter,” wil ik zeggen, maar uit mijn mond komt enkel een metalige rochel. Ik hoest roest, draai me weer om. Die barstende koppijn. Ik moet meer water drinken voor het slapengaan, en als het even kan ook mijn tanden flossen.

Advertenties
Standaard

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s