Zonnebloemen

A hitch-hiker’s guide to galantry

1. Over schrijven en discipline
“All through my career I’ve written 1,000 words a day – even if I’ve got a hangover. You’ve got to discipline yourself if you’re a professional. There’s no other way.” Het zijn de woorden van niemand minder dan J. G. Ballard, zelf eco-distopieën spuiende veelschrijver. Ik neem zijn woorden graag voor waar aan, maar schrijven en discipline, het blijft een vreemd huwelijk. In de primavera hiberneer ik namelijk, als een ijsbeer in een bloemenveld. Of verwar ik geveinsde gemoedelijkheid met luiheid? (En what about my muse? Die ligt vast ook ergens te snurken, benen open, borsten bloot.)

2. Over vriendschappen en hoe ze te snoeien
Before the flowers of friendship faded, friendhip faded. Gertrude Stein. Vriendschap is zoals een verwelkende bloem, als je het merkt is het meestal al te laat. Af en toe wat snoeien kan dus geen kwaad. Rotte takken afsnijden, omdat het moet. Gemeenschappelijk verloren interesses: pus. Volledig uitgeholde gespreksonderwerpen: etter. En als het allemaal verloren moeite lijkt, op de composthoop, voer voor de wormen. Before the flowers of friendship faded, friendhip faded; nee ik had het niet zien aankomen deze keer. Verblind door het magnesiumlicht van de knipbeweging; de hitte van een scherpe hoek?

3. Over het verschil tussen rijk worden en rijk zijn
Ik koester geen verlangen om rijk te worden, maar misschien wel om altijd rijk geweest te zijn. Een nuance die enige tragiek verleent aan mijn bestaan; ik ben namelijk reeds geboren. Wat ik met geld zou kunnen mocht ik het hebben, is van geen enkel belang. Het gaat niet om het geld zelf, maar om wat geld van je maakt als je er nooit de werkelijke waarde van hebt gekend. Ik observeer graag mijn vrienden van aristocratische of burgerlijke komaf. Dan kijk ik hoe ze roken, welke cocktails ze nemen en hoe achteloos ze die betalen, en onthoud ik hoe ze hun woorden doseren om in discussies onaangekondigd tot de kern te komen, wat hun mening is over de politiek in ons land en over de oorlogen, en met welke schrijvers en kunstenaars ze dwepen. Hun woorden lijken altijd omlijst met een randje bladgoud, maar ik weet dat als ik hen naboots, ik door de mand val, lomp, als parvenu, als kwakzalver.

Advertenties
Standaard

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s