Zonnebloemen

Corso Lodi

Als ik ’s ochtends aan de rechterkant van de boulevard naar de metrohalte wandel passeer ik achtereenvolgens een bank, een Egyptische bakker-pâtissier-pizzeria-kruidenier, een eerder louche rijschool, een schoenwinkel, een horloge-bijoutier, een drogist, een Lucaanse pizzeria die me ooit een quattro stagione maakte met één schijfje artisjok, een kebabbar die een geur van amoniak verspreidt, een bar die een tijdje gesloten was wegens fraude maar inmiddels weer opengebaat wordt door een man die verdacht veel lijkt op de vorige eigenaar maar dan zonder snor, nog een andere bar waar ik de blonde kapster die ergens vijf verdiepingen boven mij woont altijd zie trekken aan de slot machine omringd door een halve cirkel magrebijnen, en tot slot een goede slotenmaker die echter ook schroevendraaiers en douchekoppen verkoopt, allemaal topkwaliteit tot je ze effectief gebruikt, hoewel je de schroevendraaier dan weer kan gebruiken om de slecht gemonteerde douchekop te herstellen, of zoiets. Op de terugweg, tegen de avond, verkies ik de middenberm. De middenberm van de boulevard is een drie-meter-breed roodgrijs fiets-en-wandelpad, aan beide zijdes afgezoomd met berken, en met – enkel aan de linkerzijde – tussen elke onpaar bomenduo een bankje waar net drie mensen op kunnen en waar je dan de zo pas beschreven etablissementen kunt bekijken, onderwijl een biertje nemend. Nu gaan ze tegen acht een voor een dicht en vallen de getagde garagedeuren die de ramen beschermen als hiphop eyelids, met een ratelende schok, waarna de uitbaters ze dichtketenen met een klein hangslot.

Advertenties
Standaard

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s