Zonnebloemen

Reis

(dit is een vertaling van een fragment van het kortverhaal “Viaggio”, uit de in 1980 verschenen bundel “Altri libertini” van Pier Vittorio Tondelli)

De nacht is dolen en op de vlucht slaan over de wegen van Emilia om alles uit te razen wat ik in mij heb, de nacht betekent eenzaam rondrijden met mijn gedachten op de velden gericht, mijn hoofd laten vollopen met verhalen omdat ik zo tot rust kom, zoals wanneer ik op de piazza het volk bespied dat passeert en elkaar het hof maakt en in de lucht staart, met al hun fantasieën in en over elkaar heen, hoe ze het toch volhouden. Nu gewoon verderbollen, de auto gaat waar hij heen wil, op- en neerwaarts over de Emiliaanse baan de heuvels en de bergen tegemoet, of richting de rivieren en de weilanden en de rietvelden. Dan tussen Reggio en Parma de duizeligheid laten varen en het aantal bars langs de weg proberen te tellen, ook de bars binnenin de discotheken en de dancings nu het toch augustus is en ze zelfs de veranda’s hebben open gelaten om beter van de muggen te kunnen genieten en van de vette mestgeur op de akkers. Langs de Emiliaanse baan staan er een heleboel verlichte pijlen en borden, brede parkings en tot slot ook cementen gebouwen met neonviolet en oranje spots en halogeenlampen die zich oprichten en heen en weer buigen zodat hun lichtkegels hoog in de hemel samenkomen en het lijkt wel Broadway of Sunset Boulevard in een van die goeie nachten met magnetische diva’s, regisseurs en grote mythes. Ik tel eenentwintig bars maar net voor ik Parma binnenrijd zit ik al aan drieendertig, mijn spel gaat nergens heen, maar uiteindelijk heeft het niet zoveel belang.

’s Ochtends om zeven uur kwart maakt Gigi me wakker, hij heeft blijkbaar het groot lot gewonnen, een verre nonkel is bereid hem drie miljoen lire te lenen aan zeven percent, af te betalen vanaf de derde maand. Hij denkt al aan een reis naar India, naar Bombay, daar alles te kopen wat er te kopen valt om vervolgens terug te keren naar Italie. In niet meer dan tien-vijftien dagen worden de drie miljoen zo zeven of acht door alles wat hij heeft aangeschaft aan het dubbele van de prijs weer door te verkopen. Ik heb nee gezegd. Daarna is hij vertrokken. Ik heb een halve fles gin tot mij moeten nemen om weer in slaap te vallen, en dan was het al ongeveer negen uur. Ik weet nog dat ik in de keuken het uur heb gecontroleerd toen ik nog eens opstond om de telefoon op te nemen, een paar minuten, echt niet meer, en ik lag al weer te slapen. De hele morgen heeft Gigi me zot gemaakt met zijn Bombaygedoe, tot hij rond de middag weer belde en dat telefoontje was werkelijk de laatste druppel. Ik heb onafgebroken gevloekt tot hij ophing, maar hij kwam al weer opdagen een uurtje later. Ditmaal had hij een goedkope chartervlucht gevonden die vertrok uit Amsterdam aan zowat de helft van de prijs in vergelijking met die van Alitalia. Er was wel wat denkwerk aan te pas gekomen om de winstmarge te berekenen met douanekosten indachtig en al het heen en weer gereken met de Hollandse gulden. Het verhaaltje begon me te boeien, maar het heeft niet lang geduurd, exact de tijd die Gigi nodig had om te beseffen dat hij al twee dagen blut was. Hij is bleek geworden, dan paalwit, ik werd bang en ben dan maar naar de spoed gelopen om de assistent van wacht te vragen hem te komen inspuiten. Over de drie miljoen werd met geen woord meer gerept, Gigi is eerst ingedut terwijl hij met een glazen kettinkje lag te spelen, heeft dan mijn sigaretten opgerookt en toen ik weg ging lag hij op de gitaar te tokkelen.

Advertenties
Standaard

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s